Motto na 2013: Chcę czytać tylko książki lepsze od tych, które sama umiem napisać.
Blog > Komentarze do wpisu
Dobrze jest, jak jest - Annie Proulx
"Dobrze jest, jak jest" to zbiór opowiadań pisarki, która zasłynęła z dwóch zekranizowanych powieści - "Tajemnica Brokeback Mountain" i "Kronika portowa" (film nosił chyba tytuł "Kroniki portowe").

W dziewięciu opowiadaniach Annie Proulx wraca na swój ulubiony pisarski teren, na Zachód Ameryki, do stanu Wyoming. Kreśli losy pionierów, poganiaczy bydła, i współczesnych ranczerów na przestrzeni ostatnich 150 lat. Przez historie pojedynczych osób, par, rodzin, ukazuje życie na Zachodzie w całej jego surowości. W tych opowiadaniach zamyka się kawał historii i współczesności Ameryki.

Proulx jest mistrzynią języka - w oszczędnej, pozornie bardzo prostej formie potrafi zawrzeć całe bogactwo ludzkich przeżyć i doświadczeń. Jej bohaterowie to ludzie do bólu zwyczajni, często ubodzy, niewykształceni, brzydcy, naznaczeni trudami życia, a jednak pełni godności i człowieczeństwa. To ludzie twardzi, wytrwali, nawykli do ciężkiej pracy, uparcie wykuwający swój los wśród nieprzychylnego, surowego krajobrazu. Wszystkie opisane losy łączy tragizm - doświadczenie cierpienia, straty, wreszcie śmierć bohaterów. Czasem "głupia", przychodząca znienacka, w wyniku drobnego wypadku czy nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. A ponadto samotność, brak miłości, rozłąka. Zwykłe losy najzwyklejszych ludzi, częściej gorzkie niż piękne, ale jak opisane!

Pewnym dysonansem, nie pasującym do całości, są dwa humorystyczne, albo lepiej: satyryczne opowiadania, których głównym bohaterem jest Szatan. Domyślam się, że nie znalazły się w zbiorze bez powodu, ale nie jest dla mnie jasne, czemu właściwie miały służyć. Wydały mi się niepotrzebnym elementem rozbijającym całość, a poza tym mam wrażenie, że są na nieco gorszym poziomie niż reszta książki. Na pewno jednak warto po nią sięgnąć dla pozostałych siedmiu opowiadań.


Ocena: 8/10
wtorek, 09 marca 2010, mdl2

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
padma
2010/03/09 21:16:49
Mnie również najmniej podobały się te dwa opowiadania. Domyślam się, że sugerują nam one, iż tematyką ogólną jest piekło, piekło na ziemi - opowiadań jest w końcu 9, co mi się jednoznacznie kojarzy. Jednak można by na to wpaść i bez tych dwóch opowiadań, które są trochę zbyt ironiczne, zbyt przejaskrawione. Mam zamiar spisać swoje wrażenia też, więc się na dniach na pewno podzielę.
-
2010/03/09 21:48:19
Ha, że też na to nie wpadłam... to jeszcze pewnie możnaby interpretować tropem grzechów i tak dalej, ale IMO opowiadania bronią się spokojnie same, bez wielkich interpretacji :)
-
2010/03/10 15:48:04
Widzialam o Anne Proux film dokumentalny, nakrecony w czasie, kiedy spedzila ponad rok w Texasie piszac swoja powiesc That Old Ace In The Hole (nie wiem, jak to po polsku przetlumaczyli - As w rekawie?). Wysylala kolejne rozdzialy ksiazki do wydawcy z poczty malenkiego miasteczka i cala lokalna spolecznosc sekundowala pisaniu tej powiesci. Swoja droga jak mozna wysylac kolejne rozdzialy? Moze zeby udowodnic, ze sie cos tam pisze, bo przeciez potem dochodzi redakcja calosci, wiec co im po kolejnych kawalkach? Chyba, ze ona ma inny styl pracy i dopina rozdialy na amen i nigdy do nich nie wraca? No nic, o filmie dok mialo byc - fascynujace jak wiele ci ludzie o niej wiedzieli, jak ona sie miksowala z lokalna spolecznoscia i ze miala w ogole taka mozlwisoc zeby sie przeniesc na tak dlugo i zmienic swoje zycie dla napisania ksiazki. Wydaje sie niezwykle interesujaca osoba. A Kroniki Portowe sa jedna z moich ulubionych powiesci ever.
-
2010/03/10 16:04:00
Dokładnie tak, As w rękawie.
Nie wiem po co ona wybrała pisanie w kawałkach, ale sama też w ten sposób oddawałam Pierwszą do wydawcy :) I tak na koniec trzeba wrócić i zredagować wszystko.
Też mam wrażenie, że ona musi być bardzo blisko opisywanych społeczności. Fascynuje mnie też jej umiejętność wydobywania tego, co niezwykłe ze zwyczajności i pozornej brzydoty. Ma niesamowity talent.
A film bardzo chętnie bym obejrzała, ale pewnie w Polsce nie był emitowany...
-
2010/03/11 20:03:36
pewnie nie, widziałam na BBC bodajże lub naszym RTE. Rok produkcji 2002 myślę. Można by poszukac, może w necie kraży
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Spis moli