Motto na 2013: Chcę czytać tylko książki lepsze od tych, które sama umiem napisać.
Blog > Komentarze do wpisu
Dlaczego życie płynie szybciej, gdy się starzejemy - Douwe Draaisma


Chyba każdy z nas na pewnym etapie życia zadaje sobie pytanie stanowiące tytuł tej książki i zastanawia się nad odpowiedzią.

Jak to możliwe, że osiem lat szkoły podstawowej było niemożliwie wlokącą się wiecznością, a tymczasem osiem lat mieszkania w jednym miejscu dorosłemu wydaje się chwilą, która zleciała nie wiadomo kiedy? Dlaczego podczas wakacji dni mijają szybko, ale po powrocie do domu wydaje nam się, że przebywaliśmy z dala od niego przez długie miesiące? Dlaczego starsi ludzie z łatwością przywołują wspomnienia dzieciństwa i młodości, a z ostatnich lat mają tych wspomnień niewiele?

Czy pamiętacie, co robiliście, kiedy zginęła księżna Diana? A kiedy terroryści uderzyli samolotami w WTC? A wtedy, kiedy samolot "Tadeusz Kościuszko" spadł na Las Kabacki? A dlaczego nie pamiętamy, co robiliśmy dwunastego stycznia 1994 roku w południe? Dlaczego zapamiętujemy tak dokładnie dramatyczne wydarzenia, nawet jeżeli w nich nie uczestniczymy? I czy na pewno pamiętamy dokładnie, kiedy się naprawdę wydarzyły?

Douwe Draaisma w książce poświęconej pamięci autobiograficznej i postrzeganiu upływu czasu przedstawia liczne hipotezy i udowodnione naukowo odpowiedzi na powyższe pytania oraz wiele innych. Sięga przy tym do historii psychologii, aż do początków XIX wieku, opisując rozmaite mniej lub bardziej naukowe metody badań nad pamięcią, od prowadzenia osobistych dzienników, po dokładnie opracowane doświadczenia przy użyciu takich narzędzi jak kwestionariusze, ankiety czy nawet ówczesne maszyny pomiarowe. W dziennikach i cytowanych pracach można odnaleźć romantyczne, pionierskie korzenie nauki o funkcjonowaniu mózgu, takie jak wiara, że fenomen deja vu jest dowodem na wędrówkę dusz. Autor nie poprzestaje jednak na cytowaniu literatury fachowej, odwołując się także do klasyki literatury holenderskiej i światowej, żeby wspomnieć tylko liczne cytaty z dzieł Prousta i Tomasza Manna, a ponadto ilustruje swój wywód własnymi wspomnieniami i materiałami z domowego archiwum.

Książka składa się z kilkunastu rozdziałów, poświęconych różnorodnym zjawiskom związanym z pamięcią i upływem czasu. Napisana jest przystępnym, zrozumiałym dla laika językiem. Dzięki licznym odwołaniom do źródeł, historii, literatury a także fenomenów znanych każdemu z nas z własnego doświadczenia, jest bardzo interesującą i łatwo przyswajalną lekturą. Douwe Draaisma zajmie stałe miejsce w mojej biblioteczce, obok tak znanych autorów jak Jurgen Thorwald lub Oliver Sacks, na pewno będę też poszukiwać w księgarniach kolejnych jego książek.
poniedziałek, 05 kwietnia 2010, mdl2

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
szukamzyjepragne
2010/04/05 15:00:58
Postaram się też poszukać za jakiś czas tego autora :) wydaje mi się, że książka powinna mi się spodobać. pozdr.
-
2010/04/05 20:51:05
A czytałaś ten artykuł ?
www.polityka.pl/nauka/1504430,1,o-czlowieku-z-amputowana-pamiecia.read
-
2010/04/05 20:51:47
Czytałam, przerażające.
-
bookfa
2010/04/07 20:20:54
Powinnam to przeczytac bo doszlam do momentu kiedy mam wrazenie, ze po poniedzialku jest od razu piatek i na nic nie mam czasu...
-
2010/08/07 00:31:37
jak zginela ksiazna Diana wyjezdzalam wlasnie do Anglii na kurs angielksiego w slynnym Hastngs :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger... Spis moli